


An Raskin bespeelt de bayan, een variant van de knopaccordeon. Dit instrument, geworteld in de Russische volkscultuur, heeft zich ontwikkeld tot een volwaardig concertinstrument.
Als musicus met een uitgesproken interesse in hedendaags repertoire zet zij zich actief in om de bayan een vaste plaats te geven als solo-instrument binnen het huidige muziekleven. Talrijke composities werden speciaal aan haar opgedragen.
Ze studeerde aanvankelijk accordeon aan de conservatoria van Tilburg en Groningen. Nadien vervolmaakte zij zich in Moskou aan de Gnessin Staatsacademie voor Muziek, waar zij als assistente werkte van de gerenommeerde accordeonist en pedagoog Friedrich Lips. Aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag behaalde zij haar diploma kamermuziek (tweede cyclus). Sinds 2010 is zij er actief als docent accordeon.
An Raskin trad zowel als soliste als in kamermuziekverband op in het merendeel van de Europese landen, evenals in de Verenigde Staten en Japan. Zij werkte samen met ensembles als ASKO/Schönberg, het Nederlands Blazersensemble, SPECTRA, Amsterdam Sinfonietta, ensemble Klang en het Münchener Kammerorchester, onder leiding van dirigenten zoals Reinbert de Leeuw, Peter Rundell en Emilio Pomarico.
Tot haar muzikale partners behoren onder meer cellist Pieter Wispelwey, met wie zij een concertreeks rond de muziek van Sofia Gubaidulina realiseerde, en de Amerikaanse altvioliste Kim Kashkashian. Met haar bracht zij de wereldpremière van “Neharot, Neharot…” van Betty Olivero, voor altviool, bayan en strijkensemble. In februari 2008 verzorgde zij de Amerikaanse première in New York, gevolgd door uitvoeringen in Oostenrijk, Duitsland en Turkije samen met Kim Kashkashian en het Münchener Kammerorchester.
In 2015 ontstond het project “In ontmoeting met Guillaume Lekeu”, met muziek van Lekeu, Franck en Ysaÿe.
In april 2016 creëerde zij in de Philharmonie Luxembourg het concerto “BlackBox… (-untrennbar?)” van Jörg Birkenkötter, speciaal voor haar gecomponeerd.
In 2017 toerde zij door Vlaanderen en Nederland met Pieter Wispelwey (cello) en Bram Bossier (viool), met werken van Sofia Gubaidulina voor solo, duo en trio.
In 2018 voerde zij met het New European Ensemble het concerto “Fachwerk” van Gubaidulina uit, voor bayan, slagwerk en strijkers.
Datzelfde jaar vertolkte zij het klarinetkwartet van Krzysztof Penderecki in een versie voor bayan en strijktrio. Daarnaast kreeg zij toestemming van de componist om een arrangement te maken voor bayan solo van diens “Prélude” voor soloklarinet.
In 2021 realiseerde zij de videoproductie “Dood en opstanding zijn één…”, met muziek van Salvatore Sciarrino en Sofia Gubaidulina.
In 2022 bracht zij “Sieben Worte” van Gubaidulina, een concerto voor bayan, cello en strijkers, in samenwerking met Francis Mourey (cello), Boho Strings en dirigent Etienne Siebens.
In 2025 vertolkte zij in BOZAR (Brussel) “Sequenza XIII” voor solo-accordeon van Luciano Berio, in samenwerking met danser Alexander Vantournhout en Not Standing.
Zaterdag 11 april - 19u00
Paul Delvaux musueum
19 euros/p.p.
Inschrijving per tel: +32 (0) 58 52 12 29 of
per e-mail:
info@delvauxmuseum.be